2 Temmuz 2009 Perşembe

Siz Uyurken*...

DÜN gece siz yatağınızda uyurken, dünya saatte 110 bin kilometre hızla yol aldı.
Gemiler geçti Boğaziçi’nden.
Bebeği oldu Tokat’ın köyünden Bergül’ün.
Siz uyurken...

Afrika’da otuz yedi çocuğu öldürdüler gerillalar.
Yeryüzünde tam 500 milyon çift sevişti.
Ve 165 bin insan öldü dün gece.
Yarısı gençti...
Sancıları tuttu yoğun bakımdaki hastaların.
Dün gece ne çok şey oldu bilemezsiniz...
Siz uyurken...

Siz uyurken fareleri kovaladı kediler.
Turna sürüleri geçti çatıların üzerinden.
Tırtıllar erikleri yediler.
Teröristler sine sine karlı dağlardan inip mayınlarını döşediler geçitlere.
Asker annelerinin gözüne uyku girmedi yine dün gece...

Siz uyurken ne çok şey olur.
Çocuklarımızın marşlarını aldılar ellerinden, zafer türkülerimiz anlamsızlaştı.
Çağdaşlığa dönük yolumuz...
Devrimlerimiz...
Geleceğimizi kaybettik; siz uyurken...
Rüyalarımız vardı; medeni, güçlü, özgür, aydınlık, demokrat, mutlu bir ülkenin yüzü gülen insanları olmanın o hoş rüyası...
Oysa kâbuslar var gecelerimizde...
Şaşkın-umutsuz gençlerimiz yine gizli gizli ağladılar... İşsiz babaların gözüne uyku girmedi... Çocuklarına güzel bir dünya isteyen o yürekli çağdaş kadınlarımız endişeliydi yine dün gece...
(.......)
Tuzakları gece kurarlar...
Hesaplar, sinsi planlar...
Pusular...
Ve nasıl olduysa, devrimlerimizi savunmak birer suçmuş gibi yapışır oldu yakamıza...
Aydınlığımızı aldılar elimizden.
Siz uyurken...

* Bekir Coşkun, Hürriyet Gazetesi, 2.7.2009

29 Haziran 2009 Pazartesi

Tebrizli Şems'in 40 Kuralı*...

- Yaradanı hangi kelimelerle tanımladığımız, kendimizi nasıl gördüğümüze ayna tutar. Şayet Tanrı dendi mi öncelikle korkulacak, utanılacak bir varlık geliyorsa aklına, demek ki sen de korku ve utanç içindesin çoğunlukla. Yok eğer, Tanrı dendi evvela aşk, merhamet ve şefkat anlıyorsan, sende de bu vasıflardan bolca mevcut demektir.

- Hakk Yolu’nda ilerlemek yürek işidir, akıl işi değil. Kılavuzun daima yüreğin olsun, omzun üstündeki kafan değil. Nefsini bilenlerden ol, silenlerden değil.

- Kuran dört seviyede okunabilir. İlk seviye zahiri manadır. Sonraki batıni mana. Üçüncü batıninin batınısidir. Dördüncü seviye o kadar derindir ki kelimeler kifayetsiz kalır tarif etmeye.

- Kainattaki her zerrede Allah’ın sıfatlarını bulabilirsin, çünkü O camide, mescitte, kilisede, havrada değil, her an her yerdedir Allah’ı görüp yaşayan olmadığı gibi. O’nu görüp ölende yoktur. Kim O’nu bulursa sonsuza dek O’nda kalır.

- Aklın kimyası ile aşkın kimyası başkadır. Akıl temkinlidir. Korka korka atar adımlarını. “Aman sakın kendini” diye tembihler. Halbuki aşk öyle mi? Onun tek dediği: “Bırak kendini, ko gitsin!” Akıl kolay kolay yıkılmaz. Aşk ise kendini yıpratır, harap düşer. Halbuki hazineler ve defineler yıkıntılar arasında olur. Ne varsa harap bir kalpte var!

- Şu dünyada çatışma, önyargı ve husumetlerin çoğu dilden kaynaklanır. Sen sen ol, kelimelere fazla takılma. Aşk diyarında dil zaten hükmünü yitirir. Aşık dilsiz olur.

- Şu hayatta tek başına inzivada kalarak, sadece kendi sesinin yankısını duyarak, Hakikati keşfedemezsin. Kendini ancak bir başka insanın aynasında tam olarak görebilirsin.

- Başına ne gelirse gelsin, karamsarlığa kapılma. Bütün kapılar kapansa bile, sonunda O sana kimsenin bilmediği gizli bir patika açar. Sen şu anda göremesen de, dar geçitler ardında nice cennet bahçeleri var. Şükret! İstediğini elde edince şükretmek kolaydır. Sufi, dileği gerçekleşmediğinde de şükredebilendir.

- Sabretmek öylece durup beklemek değil, ileri görüşlü olmak demektir. Sabır nedir? Dikene bakıp gülü, geceye bakıp gündüzü tahayyül edebilmektir. Allah aşıkları sabrı gülbeşeker gibi tatlı tatlı emer, hazmeder. Ve bilirler ki, gökteki ayın hilalden dolunaya varması için zaman lazımdır.

- Ne yöne gidersen git, Doğu, Batı, Kuzey ya da Güney çıktığın her yolculuğu içine doğru bi seyahat olarak düşün! Kendi içine yolculuk eden kişi, sonunda arzı dolaşır.

- Ebe bilir ki sancı çekilmeden doğum olmaz, ana rahminden bebeğe yol açılmaz. Senden yepyeni ve taptaze bir “sen” zuhur edebilmesi için zorluklara, sancılara hazır olman gerekir.

- Aşk bir seferdir. Bu sefere çıkan her yolcu, istese de istemese de tepeden tırnağa değişir. Bu yollara dalıp da değişmeyen yoktur.

- Şu dünyada semadaki yıldızlardan daha fazla sayıda sahte hacı, hoca, şeyh, şıh var. Hakiki mürşit seni kendi içine bakmaya ve nefsini aşıp kendindeki güzellikleri bir bir keşfetmeye yönlendirir. Tutup da ona hayran olmaya değil.

- Hakk’ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol. Bırak hayat sana rağmen değil, seninle beraber aksın. “Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir” diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatının altının üstünden daha iyi olmayacağını?

- Allah, içte ve dışta her an hepimizi tamama erdirmekle meşguldür. Tek tek herbirimiz tamamlanmamış bir sanat eseriyiz. Yaşadığımız her hadise, atlattığımız her badire eksiklerimizi gidermemiz için tasarlanmıştır. Rab noksanlarımızla ayrı ayrı uğraşır çünkü beşeriyet denen eser, kusursuzluğu hedefler.

- Kusursuzdur ya Allah, O’nu sevmek kolaydır. Zor olan hatasıyla sevabıyla fani insanları sevebilmektir. Unutma ki kişi bir şeyi ancak sevdiği ölçüde bilebilir. Demek ki hakikaten kucaklamadan ötekini, Yaradan’dan ötürü yaratılanı sevmeden, ne layıkıyla bilebilir, ne layıkıyla sevebilirsin.

- Esas kirlilik, dışta değil içte, kisvede değil kalpte olur. Onun dışındaki her leke ne kadar kötü görünürse görünsün, yıkandı mı temizlenir, suyla arınır. Yıkamakla çıkmayan tek pislik kalplerde yağ bağlamış haset ve art niyettir.

- Tüm kainat, onlarca katmanları ve karmaşasıyla insanın içinde gizlenmiştir. Şeytan, dışımızda bizi ayartmayı bekleyen korkunç bir mahluk değil, bizzat içimizdeki sestir. Şeytanı kendinde ara; dışında, başkalarında değil. Ve unutma ki nefsini bilen, Rabbini bilir. Başkalarıyla değil, sadece kendiyle uğraşan insan, sonunda mükafat olarak Yaradan’ı tanır.

- Başkalarından saygı, ilgi ya da sevgi bekliyorsan, önce sırasıyla kendine borçlusun bunları. Kendini sevmeyen birinin sevilmesi mümkün değildir. Sen kendini sevdiğin halde dünya sana diken yolladı mı, sevin. Yakında gül yollayacak demektir.

- Yolun ucunun nereye varacağını düşünmek beyhude bir çabadan ibarettir. Sen sadece atacağın adımı düşünmekle yükümlüsün. Gerisi zaten kendiliğinden gelir.

- Hepimiz farklı sıfatlarla sıfatlandırıldık. Şayet Allah herkesin tıpa tıp aynı olmasını isteseydi, hiç şüphesiz öyle yapardı. Farklılıklara saygı göstermek, kendi doğrularını başkalarına dayatmaya kalkmak, Hakk’ın mukaddes nizamına saygısızlık etmektir.

- Hakiki Allah Aşığı bir meyhaneye girdi mi orası ona namazgah olur. Ama bekri aynı namazgaha girdi mi orası ona meyhane olur. Şu hayatta ne yaparsak yapalım, niyetimizdir farkı yaratan, suret ve yaftalar değil.

- Yaşadığımız hayat elimize tutuşturulmuş rengarenk ve emanet bir oyuncaktan ibaret. Kimisi oyuncağı o kadar ciddiye alır ki ağlar, perişan olur onun için. Kimisi eline alır almaz şöyle bir kurcalar oyuncağı, kırar ve atar. Ya aşırı kıymet verir, ya kıymet bilmeyiz. Aşırılıkdan uzak dur! Sufi ne ifrattadır ne tefritte. Sufi daima orta yerde.

- Cenneti ve cehennemi illaki gelecekte arama. İkisi de şu an burada mevcut. Ne zaman birini çıkarsız, hesapsız ve pazarlıksız sevmeyi başarırsak, cennetteyiz aslında. Ne vakit birileriyle kavgaya tutuşsak; nefrete, hasede ve kine bulaşsak, tepetaklak cehenneme düşüveririz.

- Kainat yek vücut, tek varlıktır. Herşey ve herkes görünmez iplerle birbirine bağlıdır. Sakın kimsenin ahını alma; bir başkasının, hele hele senden zayıf olanın canını yakma. Unutma ki dünyanın öte ucunda tek bir insanın kaderi, tüm insanlığı mutsuz edebilir. Ve bir kişinin saadeti, herkesin yüzünün güldürebilir.

- Şu dünya bir dağ gibidir, ona nasıl seslenirsen o da sana sesleri öyle aksettirir. Ağzından hayırlı bir laf çıkarsa, hayırlı laf yankılanır. Şer çıkarsa, sana gerisin geri yankılanır. Öyleyse kim ki senin hakkında kötü konuşur, sen o insan hakkında kırk gün kırk gece sadece güzel sözler et. Kırk günün sonunda göreceksin herşey değişmiş olacak. Senin gönlün değişirse, dünya değişir.

- Geçmiş, zihinlerimiz kaplayan bir sis bulutundan ibaret. Gelecek ise başlı başına bir hayal perdesi. Ne geleceğimizi bilebilir, ne geçmişimizi değiştirebiliriz. Sufi daima şu an’ın hakikatini yaşar.

- Kader, hayatımızın önceden çizilmiş olması demek değildir. Bu sebepten, “ne yapalım kaderimiz böyle” deyip boyun bükmek cehalet göstergesidir. Kader yolun tamamını değil, sadece yol ayrımlarını verir. Güzargah bellidir ama tüm dönemeç ve sapaklar yolcuya aittir. Öyleyse ne hayatının hakimisin, ne hayat karşısında çaresizsin.

- Hakiki Sufi öyle biridir ki başkaları tarafından kınansa, ayıplansa, dedikodu yapılsa, hatta iftiraya uğrasa bile, o ağzını açıp da kimse hakkında tek kötü laf etmez. Sufi, kusur görmez, kusur örter.

- Hakk’a yakınlaşabilmek için kadife gibi bir kalbe sahip olmalı. Her insan şu veya bu şekilde yumuşamayı öğrenir. Kimi bir kaza geçirir, kimi ölümcül hastalık; kimi ayrılık acısı çeker, kimi maddi kayıp.. Hepimiz kalpteki katılıkları çözmeye fırsat veren badireler atlatırız. Ama kimimiz bundaki hikmeti anlar ve yumuşar; kimimiz ise yazık ki daha da sertleşerek çıkar.

- Aranızdaki bütün perdeleri tek tek kaldır ki, Tanrı’ya saf bir aşkla bağlanabilesin. Kuralların olsun ama kurallarını başkalarını dışlamak yahut yargılamak için kullanma. Bilhassa putlardan uzak dur, dost! Ve sakın kendi doğrularını putlaştırma. İnancın büyük olsun ama inancınla büyüklük taslama.

- Bu dünya da herkes bir şey olmaya çalışırken, sen HİÇ ol. Menzilin yokluk olsun. İnsanın çömlekten farkı olmamalı. Nasıl ki çömleği tutan dışındaki biçim değil, içindeki boşluk ise, insanı ayakta tutan da benlik değil, hiçlik bilincidir.

- Hakk’a teslimiyet ne zayıflık ne edilgenlik demektir. Tam tersine, böylesi bir teslimiyet son derece güçlü olmayı gerektirir. Teslim olan insan çalkantılı ve girdaplı sularda debelenmeyi bırakır; emin bir beldede yaşar.

- Şu hayatta ancak tezatlarla ilerleyebiliriz. Mümin içindeki münkirle tanışmalı, Tanrıya inanmayan kişi ise içindeki inananla. İnsan-ı Kamil mertebesine varana kadar gıdım gıdım ilerler kişi. Ve ancak tezatları kucaklayabildiği ölçüde olgunlaşır.

- Hileden, desiseden endişe etme. Eğer birileri sana tuzak kuruyor, zarar vermek istiyorsa, Tanrı da onlara tuzak kuruyordur. Çukur kazanlar o çukura kendileri düşer. Bu sistem karşılıklar esasına göre işler. Ne bir katre hayır karşılıksız kalır, ne bir katre şer. O’nun bilgisi dışında yaprak bile kıpırdamaz. Sen sadece buna inan!

- Tanrı kılı kırk yaran bir saat ustasıdır. O kadar dakiktir ki sayesinde herşey zamanında olur. Ne bir saniye erken, ne bir saniye geç. Her insan için bir aşık olma zamanı vardır, bir de ölmek zamanı.

- Yaşadığım hayatı değiştirmeye, kendimi dönüştürmeye hazır mıyım? diye sormak için hiç bir zaman geç değil. Kaç yaşında olursak olalım, başımızdan ne geçmiş olursa olsun, tamamen yenilenmek mümkün. Tek bir gün bile öncekinin tıpatıp tekrarıysa, yazık. Her an her nefeste yenilenmeli. Yepyeni bir yaşama doğmak için ölmeden önce ölmeli.

- Noktalar sürekli değişse de bütün aynıdır. Ölen her dürüst insanın yerini bir dürüst insan alır. Hem bütün düzen bozulmaz, her şey yerli yerinde kalır, merkezinde. Hem de bir günden bir güne hiç bir şey aynı olmaz. Ölen her Sufi için bir Sufi daha doğar.

- Aşkısız geçen bir ömür beyhude yaşanmıştır. Acaba ilahi aşk pençesinde mi koşmalıyım, mecazi mi, yoksa dünyevi mi, semavi ya da cismani mi diye sorma! Ayrımları doğurur. AŞK’ın ise hiç bir sıfata ve tamlamaya ihtiyacı yoktur. Başlı başına bir dünyadır aşk. Ya tam ortasındasındır, merkezinde, ya da dışındasındır, hasretinde...

* Elif Şafak'ın "Aşk" isimli kitabından derlenmiştir...

22 Haziran 2009 Pazartesi

Wimbledon Başlıyor...

Mayıs ve Haziran ayları spor karşılaşmaları açısından çok heyecanlı geçiyor. Mayıs ayındaki futbol heyecanını, teniste Fransa Açık - Roland Garos - basketbolda da Amerika ve Türkiye'deki play - off karşılaşmaları izledi. Özellikle Türkiye'deki seri ile ilgili yazacak çok şey var ama hem seviyeyi düşürmemek hem de nereden başlayacağımı bilemediğim için şimdilik es geçiyorum.

Gelelim, dünyanın 4 büyük Grand Slam (Avustralya Açık, Fransa Açık, Wimbledon ve Amerika Açık) mücadelesinden çim zeminde oynan 3.'süne.



Tenis sporunun en eski ve prestijli turnuvası olarak kabul edilen Wimbledon, İngiltere'nin başkenti Londra'da 1877 yılından beri, 1. ve 2. Dünya Savaşı yılları hariç, her yıl, Haziran ayının son haftasında başlıyor ve 2 hafta sürüyor. Turnuva'da sporcuların beyaz giyme zorunluluğu, korta giriş çıkış protokolü gibi kendine has kuralları var.

Geçen sene Roger Federer ve Rafael Nadal arasında oynan, 4,5 saat süren ve Federer'in 5 yıl üstüste süren sampiyonluğunun bitmesine sebep olan maç tenis tarihinin en iyi maçı kabul edilmişti. (Bunun arkasından, bu yıl başında Avustralya Açık'ta da aynı kalitede bir maç yaptılar ve Nadal bir kez daha kazandı. Ama onun zaferinden çok Federer'in kupa törenindeki gözyaşları ve Nadal'ın onu öven konuşmaları ön plana çıkmıştı.)

Bu yıl Roland Garos'ta büyük bir süpriz sonucu Robin Soderling'e elenen Nadal, 2005'te kazandığı Matador Madrid Masters'tan beri giderek artan şekilde hissedilen ancak bugüne kadar pek kabul etmek istemediği dizlerindeki sakatlığın (Tendinitis) durumunu test etmek için katıldığı 2 gösteri maçını da kaybetti ve hem tam olarak hazır olmadığı hem de kendini daha fazla zorlamak istemediği için cuma günü Wimbledon'dan çekildiğini açıkladı. Tabi bizim de Fransa'da kaçırdığımız zevkli bir başka final beklentimiz Ağustos ayının son haftasında başlayı yine 2 hafta süren Amerika Açık'a kaldı.

Dünyanın tenisteki 2,3 ve 4 numaralı seri başları ile Roland Garos'ta final oynayarak 10 sıra yükselip 13 numaraya yerleşen, bu yılın sürprizi Soderling'i izleyebileceğiniz turnuva, bugün Yen - Hsun Lu / Federer maçı ile başlıyor. 1977'den beri bir İngiliz in kazanamadığı Turnuva'da program gereği 3 numaralı seri başı İngiliz Andy Murray ile Federer, herşey ikisi için de iyi giderse ancak finalde karşılaşabilecek. Herkese iyi seyirler...

19 Haziran 2009 Cuma

Cibalikapı Balıkçısı...


Haliç'te, Kadir Has Üniversitesi'ne bitişik üç katlı ahşap binaya kurulu Cibalikapı Balıkçısı'na ilk olarak arkadaşımızın doğumgünü için gitmiştik. Ortamın sıcaklığı ve yemeklerin güzelliği o gecenin karmaşası arasında aklımızda kalanlardı. Bu anlattığım en az 4-5 sene öncesi. O günden sonra bu küçük ama sıcacık mekan bizim ailemizin restaurantı oldu. Kutlama mı, dükkanda ağırlanması gereken misafir mi var hadi Cibalikapı'ya, birine mekan mı tavsiye edilecek illaki Cibalikapı ve sıkça sadece yemekleri ve oradaki sıcaklığı özlediğimiz için Cibalikapı.

Kocamla benim işlerimizin sosyal yönü çok fazla olduğu için İstanbul'un hatırı sayılır bütün mekanlarında en azından bir kez bulunmuşuzdur. Dolayısyla artık hem ciddi bir doygunluğumuz hem de kıyaslama imkanımız var. Peki niye bizim için illaki de Cibalikapı;

Bir kere kesinlikle ucuz olduğu için değil. Hatta fiyatları ortalamanın üzerinde diyebilirim. Ancak fiyat - hizmet ve fiyat - ürün açısından bakarsak kesinlikle aldığının karşılığını fazlasıyla veriyor. Bunu nasıl yapıyor derseniz, öncelikle ekip çok profesyonel. Gerektiği kadar sıcak, asla sulu değil. Konularına da çok hakimler. Sonrasında elbette ki yemekler. Üstüne basarak söylüyorum ki burası kesinlikle sıradan bir balık restaurantı değil. Burası sırtını Girit'e dayamış ve özellikle de mezelerinde ve ara sıcaklarında farkı yakalamış bir mekan. Çok geniş mönü seçeneklerinin arasında bizim tercihlerimiz genelde başlangıç için Girit Ezmesi, Kurutulmuş Domates Sarma, Saraylı, Kabak Çiçeği Dolması, Deniz Börülcesi ve peynir oluyor. Üzerine Kalamar Tava - bebek kalamar bütün olarak servis ediliyor-, kocama bir ahtapot ızgara, ona bir bana 2 permesanlı midye - ki bu insanın aklını alacak birşey. Biz henüz bunu ötesine geçip hiç balık yiyemedik :)) Sonrasında içinde meyve parçaları da olan kızarmış helva servis ediliyor. Başlarda pek alışamadığım bu spesiyalden şimdilerde en az 3-4 kaşık alıyorum. Ve elbette finalde kahvenin yanında ikram ettikleri çeşitli ev yapımı likörleri.

Cibalikapı ve Moda'daki şubelerine ek olarak bu sene Bodrum Torba'daki My Beach'in içine de yazlık mekan açan Cibalikapı Balıkçısı'nı en azından bir kere denemenizi şiddetle tavsiye ediyorum.

18 Haziran 2009 Perşembe

Fatih Belediyesi Yedikule Hayvan Barınağı...


Neredeyse 1 sene önce, bir köpek sahibi olmaya karar verdiğimizde, yıllardır köpek sahibi olan arkadaşlarımız, öncelikle barınakları dolaşmamızı önermişti. Ancak biz konuya çok uzaktık, bir sürü kulaktan dolma bilgiye sahiptik ve belki de biraz korktuk ve Zilli için bir petshopa gitmeyi tercih ettik. Çünkü o ilk önce ve sadece bizim bebeğimiz olsun istedik. Çünkü önceki hayatında yaşadığı travmaların bizimle yaşayacağı hayata etki edeceğinden korktuk. Velhasıl doğru veya yanlış ama bir türlü barınağa gidemedik.

İlk barınak ziyaretimiz bizim eve çok yakın bir tanesine oldu. Zilli 2 defa çeşitli sebeplerden evdeki mamasını yememeye başlayınca, veterinerimizden yerini öğrenip kalan mamaları oraya götürdük. (Bizim mamalarımız 15-17 kg lik büyük boy olduğu için kalan dediğim de en az 7-9 kg gibi olmuştu.)

Sonra bir gün internette dolaşırken Fatih Belediyesi, Yedikule Havyan Barınağı'nın web sitesi ile karşılaştım. Oradaki hikayelerin hepsini tek tek okudum. İçim mi acıdı, insanlığımdan mı utandım tam bilemiyorum ama orasıyla aramda bir bağ oluştuğu kesin.

Web sitesine girdiğiniz zaman karşınıza aşağıdaki gibi bir acil ihtiyaç listesi çıkıyor.

"MAKARNA-SÜT-BİSKÜVİ-KURU VE YAŞ MAMAYA İHTİYAÇ VARDIR.

TETRADOKS TB-İESİLİN 800İÜ-AMPİSİD AMP 1GR-ASİST KAPSUL-İESPOR AMP-EPARGRİSEVİT AMP-FERRUM AMP-TRANSAMİN AMP-ULCRAN AMP-CLİN AMP-GENTA GÖZ DAMLASI-TERRAMİYC SPREY-ZEFİRAN-ALKOL-2LİK 5LİK EMJ-NONSTERİL ELDİVEN-LİBAVİT K AMP-AZİTRO ŞURUP-BATİKON-DEPOMEDROL-

2. EL GÜNEŞ ŞEMSİYESİ(Büyük küçük fark etmiyor)-2. EL KONTEYNER(Personel yatakhanesi için bir kez yangın geçirdi tamir ettirdik fakat artık iyice dökülüyor ..wc ,mutfak gerekmez 2 odalı olsun yeterli)2. EL ÇAMAŞIR LEĞENİ (Plastik veya teneke küvet yerine hayvanlar serinlemesi için)

ISLAK MENDİL, BÜYÜK BOY ÇÖP TORBASI, YÜZEY TEMİZLEYİCİ, DEZENFEKTAN"

Farklı zamanlarda güncellenen bu listenin içeriğine göre, bizim dükkandaki ihtiyarları organize ettim. Ve sonunda bu haftasonu gazete, ıslak mendil, çöp torbası, makarna ve sütten oluşan paketimizi götürdük.

Orada yaşadıklarımı ve hissettiklerimi kelimelere dökmek çok zor. Barınakta 2500 civarında köpek var. Hemen hemen yarısı sokak köpeği, diğerleri ise yaşlandıkları, hastalandıkları veya sahipleri artık onları istemediği için sokağa veya barınağa bırakılan cins hayvanlar.

Girişteki sokak köpekleri bölümünü, hepsi aynı anda kulübelerinden çıkıp havlamaya başladıkları için hafifçe tırsarak arka taraftaki cins köpekler bölümüne geçtik ve gözlerimize inanamadık. Karşımızda Golden'lar, cooker'lar, kaniş'ler ve hatta bir rotweiller çıktı. Hemen önlerinde de kocaman bir Danua. Sonradan barınak gönüllüsünden öğrendik ki adı Efe'ymiş. Dünya tatlısı, nasıl da sevecen. Diğerlerine abilik yapıyormuş. Karşılama komitesinin lideri, hemen gelip kendini sevdirdi. İşte hikayesi...

Etrafta dolaşıp gelen hayvanseverlerle vakit geçirenlerin yanında hasta oldukları için kafes içinde yatıp kıpırdayamayanlar vardı. Mesela bir tanesi üzeri sigara yanıklarıyla dolu olarak bırakılmış barınağa, iyileşmeye çalışıyor.

Kendi kendimize "Nasıl bir insan köpeğinin üzerinde sigara söndürebilir ki?" diye sorduk ama cevap çok basit, burası bizler kadar ailesini döven, çocuklarının ırzına geçen, onların üzerinde sigara söndüren, arkadaşını doğrayıp kafasını çöpe atabilenlerin de ülkesi, malesef.

Eğer sizler de barınaklara katkıda bulunmak istiyorsanız, bunu birçok şekilde yapabilirsiniz. Elbette maddi olarak, bir hayvanı sahiplenerek, acil ihtiyaçlarını imkanlarınız ölçüsünde karşılayarak, oradaki bir hayvanı evlat edinerek (Evlatlık bir köpek edindiğinizde, köpeğinizin aylık mama masafını karşılıyor ve düzenli olarak barınağa gelip onu dolaştırıyor, onunla oyun oynuyor ve ilgileniyorsunuz. Evlatlık sistemi, özellikle evinde köpek besleyemeyecek hayvanseverler için çok uygun. Günün sonunda evladınız olan köpeği yine barınağa teslim ediyorsunuz) veya YHB'nin sanal mağazasından alışveriş yaparak.

27 Nisan 2009 Pazartesi

Tepe Home'dan Uzak Durun...

Evlilik yıldönümümüzden kısa bir süre önce eşime, birbirimize hediye almak yerine, mevcut kampanyaları değerlendirerek televizyonumuzu değiştirme önerisinde bulundum, o da mantıklı bularak kabul etti.

Televizyonumuzu seçtik, hemen ertesi günde teslim ettiler. Bu sürece paralel bir de tv dolabı almak için TEPE HOME'a gittik. Alternatif 3-4 model arasından seçimimizi yaptık ve bize 1 ay sonrası -ki bu yarın oluyor - teslimat günü verdiler. Az önce, teslimat için saat bilgisi beklerken gelen telefonda bana üründe bir aksaklık olduğunu, teslimat için yeni tarihin 11 Mayıs olduğunu ilettiler.

Elbette ki beni arayan kişi direkt muhattabım değildi ama şu sorularımın cevabını veremediler:
- O aksaklık!! her ne ise, teslimat günü mü belli oldu?
- O nasıl bir aksaklıktır ki, 15 günlük ek bir süreye ihtiyaç duydular?
- Bu durumu telafi etmek için ne yapacaklar?
- Madem siparişlerini taahhüt ettikleri zamanda yetiştiremiyorlar, o zaman niye çarşaf çarşaf kampanya ilanı veriyorlar?
- Şu anda belki elim kolum bağlı olduğu için bişey yapamıyorum ama tüm benim gibi mağdur olan tüketicilerden yayılacak olumsuz referans onlar için bişey ifade etmiyor mu?

Bir daha Tepe Home'mu, aman derim...

21 Nisan 2009 Salı

Bugün Benim Doğumgünüm...


Ne zamandır ara verip ihmal ettiğim günlüğümün başlığını bu seferlik değiştirdim çünkü bugün benim doğumgünüm.

Elbette doğumumla ilgili çok fazla detay hatırlamıyorum. Yani biyolojik anne ve babamı, kaç kardeşim olduğunu filan ama biliyorum ki yaşadığımız sürece beni çok sevecek, birlikte eğlenip hüzünleneceğim bir ailem var. Ve ben onlarla geçirdiğim hayatın 9.ayında, bugüne bugün tam "1" yaşındayım.

Buraya yazmayı ihmal ettiğim süre içinde büyüdüm, büyüdüm, büyüdüm kocaman bi kız oldum. Kendi cinsime göre zarif bir yapım olsa da evde yaşağımı düşünürseniz ebat olarak sınırlardayım. Hala mama konusunda nazlanıp şımarıklık yaptığım için 25 - 26 kg arasında gidip geliyorum. Yani oldukça fitim. Biliyorsunuz ilk Hill's mamayla başlamıştım ama ameliyattan sonra ne olduysa ona karşı bir isteksizlik oldu bende, bir türlü yiyemedim. Sonra bir paket Pro Plan - ki bu paketler 15 - 17 veya 18 kg ve şimdi de Royal Canin. Hala puppy yiyiyorum, sanırım 18 aylık olana kadar da devam edeceğim. Bunun yanında tüylerim için sarımsaklı mayalık tablet (merak etmeyin ağız kokusu yapmıyor:) ve kemiklerim için de kalsiyum tablet kullanıyorum.

Hala gündüzleri evde yalnız kalıyorum ama ben parçaladıkça annem yeni oyuncaklar almaya devam ettiği için oyalanmakta hiç sıkıntı çekmiyorum. Bize boyum uzadığı için ayağa kalkıp camdan bakabiliyorum, bu yüzden odamın perdesini açık bırakıyorlar. Uyku ve oyundan arta kalan zamanlarda pencereden dışarı bakıyorum.


Artık gündüzleri balkon kapalı. Yani tuvalet ihtiyacımı sadece sabah akşam, dışarı çıktığımda gideriyorum. Ancak hala heyecanlandığım zaman kendimi tutamıyorum ve çişim varsa kaçırıyorum. :(( İyi de oluyor, ailem buna karşı önlem almak için devamlı yeni şeyler üretiyor, onlara da beyin jimnastiği oluyor böylece:))

Misafire hiç dayanamıyorum. Bütün gün annemin ayaklarının arasında yatan ben misafirin gelişiyle kapıda yerimi alıyorum. Belki denesem kapıyı da açıcam ama kızarlar diye cesaret edemiyorum. Neyse misafir geliyor hemen ayağa kalkıp patilerimle ellerini tutup yalıyorum, onları beni sevmeleri için teşvik ediyorum. Sonra beraber salona geçiyoruz. Ben cüsseme bakmadan bir koltuktan diğerine zıplıyıp, heyecanıma onları da ortak ediyorum. Hem böylece kendi aralarında muhabbete dalıp benim varlığımı unutmalarına da engel olmuş oluyorum :)

Dışarı çıkmaktan çok keyif alıyorum. Keza genelde uyuduğum araba yolculuğundan da. Mesela 2 hafta önce büyük amcamlara gittik. Koccaman bir bahçeleri var. Bir sabah annemle amcam beni bahçede serbest bıraktı. Halimi görmeliydiniz. Diyebilirim ki çimin üzerinde basılmadık yer kalmadı. Çok eğlendim çoook.

Bu da yolculuk esnasında arabada...

Evimizde küvet yok. Annemle birlikte 90x90 duşa kabine de artık pek sığamadığımız için ayda bir kez banyo yapmaya, aynı zamanda kuzenlerim Pati ve Badem'in de sürekli gittiği, Bahçeşehir'deki Asya Vet.'e gidiyorum. Hatta Kurban Bayramı'nda ailem İzmir'e giderken beni 4 günlüğüne oraya pansiyona bıraktılar. Onlardan ayrılmayı pek tercih etmiyorum ama pansiyonda da bi sürü arkadaşım vardı. Günde 2 kez dolaştırdılar, yediğim önümde yemediğim arkamda, zaten oyuncaklarımın yarısıda yanımda, e daha ne?

Köpekler, özellikle de benim gibi büyük ırklar hem kucakta hem de yüksekte olmayı sevmezler - miş. Kesinlikle söyleyebilirim ki, bu benim için geçerli değil. Hatta babamın kucağında evde dolaşmak veya annemin kucağına yayılıp balkondan dışarıyı seyretmek benim en çok sevdiğim şeyler arasında.

Ve merak edenler için elbette uyuyorum,

uyuyorum,



uyuyorum.

20 Nisan 2009 Pazartesi

Önyargının Çöküşü...


Susan Boyle on Britain's Got Talent
by dwarthy

15 Nisan 2009 Çarşamba

Zihniyet...

Kocamın çok sevdiğim bir lafı var: "Bu herifler o kadar Allah'sız ve yoldan çıkmış ki, biz cennete en kötüsü kontenjandan gideceğiz çünkü cehennem bunlarla dolu olacak..."


10 Nisan 2009 Cuma

Aşk ve Hüzün...

Dişi kuş yaralanmış ve durumu vahim… Yolun üzerinde alçak uçarken muhtemelen bir araba çarpmış ona...



Erkek kuş, eşine yiyecek taşıyor… Ona sevgi ve şefkat gösteriyor.



Gidip tekrar yiyecek getiriyor ama, öldüğü düşüncesiyle müthiş üzülüyor. Yerinden kımıldatmaya çalışıyor eşini... ki bu, kırlangıçlar için çok ender görülen bir durumdur!



Sevgilinin öldüğünü ve asla geri dönmeyeceğini farketmesiyle birlikte, yitirdiği aşkına acı gözyaşları döküyor...



Ölümünden duyduğu kederle eşinin başucundan ayrılmıyor.



Artık onu sonsuza dek yitirdiğini, kendisine dönmeyeceğini anlamıştır. Hüzün ve acı içinde onun yanında duruyor.

20 Mart 2009 Cuma

Barak Obama on "The Tonight Show"...

Şimdi lütfen eğri oturalım ve doğru konuşalım. Aşağıda izleyeceğiniz yarım saatin aynısını, aynı samimiyet, açıklık ve dürüstlükle bizde hayal edebiliyor musunuz?

Baylar bayanlar karşınızda Jay Leno'nun The Tonight Show'una katılan Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Barak Obama...

18 Mart 2009 Çarşamba

İzmir...

"Türkiye'den sıkıldığım zaman İzmir'e giderim ben.

Simite gevrek deriz biz...

Çekirdeğe çiğdem.

Kordon elektrik aleti değildir.

Kumru da kuş değildir bizim için...

Yengen'i yeriz.

Sen sigorta dersin...

Biz asfalya deriz.

Uzatmayız...

Gidiyom geliyom deriz.

Domates dediğin, domat işte.

Evimiz isterse 800 metrekare olsun, balkonda otururuz. Hıdrellez filan gibi mazeretler uydurur, sabaha kadar sokaklarda içeriz. Bi oturuşta 60'ar 80'er midye yeriz, istifno severiz, cibez'e bayılırız; gece 3-4 gibi boyoz'a dalmazsak, kan şekerimiz düşer! Boş lafa karnımız toktur bu arada, tırışkadan teyyare gibi atasözlerimiz vardır...

*

Paraşüt kulesinden atlamayana kız vermezler; kızlarımızı da tavlayamazsın ha... Canı çekerse, o seni tavlar! Liseye giden kızının erkek arkadaşının olması kasmaz babaları; kendilerinin de kız arkadaşı vardı lisede... Bak iddia ediyorum, okey şampiyonası düzenlense, İzmirli kadınlar alır kupayı... Erkekleriyle kahveye giderler çünkü... Şaşırdın di mi? Al buna da şaşır, nargile içerler... Askılı giyerler, şortla gezerler, öküz gibi bakarsan, bi çakar, bi de duvardan yersin... Gönül Yazar'ız, Sezen Aksu'yuz; bir gül takıp da saçlarına, çıktı mı deprem sanırdın kantosuna, Karantinalı Despina'yız... Sensin Varoş! Biz tenekeli mahallede bile el ele gezeriz.

*

Erkeklerimiz de fena değildir hani... Detaya girmeyeyim, Ayhan Işık, Metin Oktay, Mustafa Denizli mesela, bi fikir verir sana... Ertuğrul Özkök'ün kırdığı cevizleri okuyoruz; eşi kafasına ütü atmış... Ayıptır söylemesi, Mahsun Kırmızıgül'le Alişan'ı ayırt edemeyiz biz.

*

Gülümseriz.

*

Enginarın başkentidir; İzmirlidir incir. Kazandibi hemşeri... 78 çeşit köftemiz olduğu için, McDonald's'ın bunalıma girdiği tek şehirdir... Zeytinyağı severiz, dünyanın en boktan durumuna bile düşsek, zeytinyağı gibi üste çıkmayı daha çok severiz... Sana ne birader, keyfimizin káhyasıyız, yazlıklara gitmek için 8 şeritli otoyol yaptık; Güzelbahçe, Seferihisar, Urla, Karaburun, Çeşme, öbür tarafta Dikili, Foça, çipurayız... Pak Bahadur'u özleriz... Durup dururken faytona bineriz, bi yere gitmeyiz aslında, öööle turlarız... Hava güzel, daralırız, okulu ekeriz. Mezun olduktan sonra öğretmeniyle kadeh tokuşturmayan öğrenciyi zor bulursun İzmir'de.

*

Siz sembol diyorsunuz ama, saat kaç diye Saat Kulesi'ne bakanı bulamazsın, altında buluşanlar bile zahmet edip kafasını kaldırmaz, birbirine sorar saati! Rahatızdır... Çocukları Kemeraltı'da kaybederiz, alışverişe devam ederiz, esnaftan biri bulup getirir, çıkışta Kemeraltı Karakolu'ndan alırız... Ağlayıp zırlamak bi yana, çoğu dondurmayı bitirmediği için ayrılmak istemez karakoldan, iyi mi... Aceleye gelemeyiz! Bir sene önceden duyurmaya başla, de ki, 22 Ağustos saat 20'de tiyatro başlıyor... 20.30'da geliriz... Sanatçılar da İzmirliyse, tiyatro zaten 21'de filan başlar... Uçak 6 saat rötar yapsın, istifimizi bozmayız, bizim için ekstra bira içme vesilesidir bu... Kuyruk olmaz, çünkü kuyruk varsa, İzmirli sıkılır, gider. Pratiktir... 201 sokağı bulduysan, yanındaki 202'dir. Tek tek isim vermeye üşeniriz.

*

35'imiz var.

35 buçuğumuz da var.

34 plaka gördük mü, kapışırız... Arkadan sirenleriyle isterse Cumhurbaşkanı gelsin, bana mı sordu, tarladan gitsin, makam arabasına yol vermeyiz.

*

Özetle, arızayız!

*

Erkek çocuklarına en çok "Efe" adı konulan şehirdir orası... Zeybek duyduğumuzda, içimiz cız eder, kalkar oynarız. Hasan Tahsin orada, Kubilay orada, Latife Hanım orada, Zübeyde Hanım bize emanet, bize... Mustafa Kemal de, ağlar kadınlarımız... Sokak sokak, bulvar bulvar, Milli Mücadele Müzesi'dir... İstanbul'daki gibi Birinci Ahmet Çeşmesi falan yoktur orada... Ankara'daki gibi Cinnah Caddesi, Arjantin Caddesi de bulamazsın pek... Recep Tayyip Erdoğan Kavşağı'nı teklif etmez hiç kimse."

Yılmaz Özdil - Hürriyet Gazetesi, 15.03.2009

12 Mart 2009 Perşembe

Bayrak...

İki yıl önce, Yangın Duası'nı seyrettikten sonra kafamıza kazınmış ve hiç çıkmamıştı, oyundan yarın saat önceki süre boyunca yükselip alçalan, hızlanıp yavaşlayan frekansta dinlediğimiz, okuyunca belki sizlere hiç bişey ifade etmeyecek olan, "Koca kafa kimde var?" cümlesi. Berkun Oya'yı CNN Turk'te yaptığı Defacto isimli program ile tanımış, zekasına ve farklı bakış açısına olan hayranlığım o oyunla pekişmişti. Kendisi uzun aradan sonra bir kez daha bizleri yeteneği ve zekası ile büyülemek için sahnede. Tek fark bu sefer oyuncu olarak değil, Garajistanbul'da çarşambaları sergilenen Bayrak isimli oyunun yazarı, tasarımcısı ve rejisörü olarak.

Dün akşam izlediğimiz oyuna ciddi bir beklenti ile gittiğimi itiraf etmeliyim ve full tatmin ile çıktığımı da. Oyunda Ali Atay, Canan Ergüder, Okan Yalbıyık, Bartu Küçükçağlayan, Köksal Engür ve Ayten Uncuoğlu rol alıyor.



Bu oyunun, Oya'nın önceki oyunlarından en önemli farkı belkide herşeyin çok gerçek olması. Özetle bir aile trajedisini anlatıyor oyun. "İki kişiyi sevebilir insan" veya "İnsanın istemeden yaptığı hiçbirşey olamaz" sözleri fazlasıyla etkili ifadelerle adete beyninize kazınıyor oyun içerisinde. Klasik Berkun Oya cümleleri ve tonlamalarından oluşan senaryo, dekor, ışık ama herşeyden önemlisi şiddetten hüzne içinize işleyecek kadar gerçekçi oyunculuk çok etkileyiciydi.

6 Mart 2009 Cuma

Eyvah Ki Ne Eyvah...

Bugün Ali Saydam'ın Akşam Gazetesi'ndeki yazısı, son dönemde içimde biriktirdiğim sıkıntıların dışarı çıkmasına sebep oldu. Ali Saydam yazısına "Eyvah ki ne Eyvah" diye başlık koymuş, aynen aldım:))

Konunun özeti şöyle: "İngiliz The Guardian Gazetesi, Türkiye'nin en saygın araştırma şirketlerinden Konda tarafından gerçekleştirilen araştırmanın, Türkleri, 'Yabancı düşmanı, ender kitap okuyan, kadınları ikinci sınıf olarak gören ve demokrasi konusunda zıt duyguları olan sosyal muhafazakar insanlar' olarak gösterdiğini yazmış. Türklerin çeşitli konulara ilişkin tavırlarını ortaya koyan, Konda'nın araştırmasının sonuçlarına göre Türklerin yüzde 73'ü yabancıların mülk almasına karşı çıkıyor, yüzde 70'e yakın bir bölümü hiçbir zaman kitap okumuyor, yüzde 72'si hiçbir zaman ya da çok ender yeni teknoloji ürünü almıyormuş. Bu arada yüzde 70'ine yakın bir bölümü, evli kadınların çalışmak için eşlerinden izin alması gerektiğini söylerken yüzde 57'si, kadınların kolsuz bir üst parça giysi ile evden çıkmaması gerektiğine inanıyormuş. Yüzde 53'ü Türkiye'nin laik anayasasının yasakladığı, kadın yargıçlar, savcılar, öğretmenler ve diğer kamu görevlilerinin görevde İslami başörtüsünü kullanmasına izin verilmesinden yanaymış. The Guardian, Türklerin yüzde 48 gibi önemli bir bölümünün ordunun 'lazım olduğunda' müdahale etmesi gerektiğini de söylediğine de dikkat çekmiş..."

Sevgili kocamın, "Senin bu konuda şaşırmana şaşırıyorum" diye bir yorumu vardır, ben bi konuyu çok kafama takıp, "Ama nasıl olur?" diye sorgulamaya başladığımda yaptığı, işte bu tam o duruma örnek. Niye şaşırıyorum ki?

Burası artık Recep İvedik serisine en yüksek gişeyi yaptıran, "karnımda bişey oynuyor, acaba gazım mı var?" diye hastaneye gidip doğum yapan, karısını günde iki kez duş yapıyor veya rüyasında kendisini aldatıyor diye öldüren insanların ülkesi.

Burası artık kendisine yapılan yardımla oyunu satan ama o yardıma niçin ihtiyaç duyduğunu sorgulamayan insanların ülkesi.

Burası eskiden 'batı' standardında bir hayat sunarken, para, rant, günü kurtarma kaygısı içinde 'doğu' standartlarına geçen ve bunu inanç aydınlanması, istikrar özlemi ve hatta sağlık yaşam arzusu kisvesi altında yutturmaya çalışan insanların ülkesi.

Burası artık doğru söyleyenleri 10. köyden bile kovanların, en ağır hakaretleri iltifat gibi algılayanların, laik demokratik cumhuriyetin ne demek olduğunu bilmeyen, kafası halifelik, padişahlık, kulluk ve kölelik döneminde olanların ülkesi.

Burası artık tüm çarpıklıkları su yüzüne çıktığı ölçüde prim yapanların ülkesi.

Burası artık kendini Büyük Ortadoğu Projesi'nin eş başkanı ilan etmiş bir başbakanın ve onu destekleyen yarısı çıkarcı yarısı da kör cahil insanların ülkesi.

Hadi herkese hayırlı olsun, ben köpeğimle yatmaya gidiyorum.
Blog Widget by LinkWithin

Etiketlerim..

...

"Hayat, özellikle, yazılanları okumak, çekilenleri seyretmek ve tabii ki pişirilenleri yemek için çok kısa, biraz koşmak lazım... "
myspace graphics

Free Counters

Hayatın İçinden...

 

Divitim... | Creative Commons Attribution- Noncommercial License | Dandy Dandilion Designed by Simply Fabulous Blogger Templates